Het is lente!

Het is lente! Het seizoen van de dansende koeien, de bloeiende bloemen, de zingende vogels ... Voorlopig is het alleen nog maar lente in mijn bol, maar dat is toch al iets. Het kan dus vanaf nu ook elke dag onaangekondigd beginnen zomeren. 😉 Vorig jaar was dat op 9 april, twee jaar geleden op 10 april. Om de zon op te jagen sta ik elk jaar op de eerste rij, je weet maar nooit dat het helpt!

Ik maakte voor Amélie alvast een eerste top. De Pixie-top uit La Maison Victor, of wat daar nog van overblijft, want ik liet de mouwboord vallen en werkte het mouwtje af met een elastiekje. En ook het bovenste deel aan de hals liet ik weg. Het lijkt me minder zwaar zo ... (en het zit ook vooral veel sneller in elkaar zo). Het rugpand werd ook drastisch versmald. Is er nog wel sprake van een Pixie-top? Hm ...

Met dit stofje van Miss Chips dat in de virtuele winkelmand werd gekieperd bij MonDepot kon ik bij mijn poezenvriend in elk geval alleen maar goede punten scoren. Veel meer criteria gelden hier niet. Yeah!

Voor Conrad maakte ik een tijdje geleden een Mitch met korte mouwen in een stofje van Lily Balou (ook gekocht bij MonDepot). Dat was niet het initiële plan, deze hobbynaaister liet de stof gewoon zo lang rijpen tot er geen lange mouwen meer uit te knippen vielen. Maar het heeft wel iets, zo'n Mitch met korte mouwen! 😀 

Vandaag is het weer D-day bij MonDepot, zal ik aan die geweldig mooie stofjes van Rita co Rita kunnen weerstaan, dat wordt een moeilijke. Wordt vervolgd! 😁

De Fenna-trui uit La Maison Victor: mix en match!

Het was niet mijn bedoeling om een Fenna-trui te maken, maar toen ik in een modeblaadje een sweater zag die ik wel zag zitten, toen begonnen mijn hersenen van mix en match te doen. 😇

Hoe heb ik deze trui gemaakt? Om te beginnen knipte ik alle patroondelen van de Fenna-trui. Heb ik achteraf bekeken veel gewijzigd aan het patroon van de Fenna-trui? Eigenlijk niet. Ik werkte met een naad in het midden van het voorpand en het rugpand. Die patroondelen werden uiteraard niet aan de stofvouw geknipt, maar kregen aan elke zijde een naad van 1 cm. De rechterkant van de delen G en H (rechter zijde van het voorpand op de foto) werden samen één kleur en bij die delen werd nog eens 1,5 cm van B gevoegd (gewoon 1,5 cm van B knippen). Die 1,5 cm voegde ik uiteraard ook toe bij de mouwen en achteraan. Links vooraan werden de linkerhelften van de patroondelen G, H en B gewoon samengevoegd. Veel aanpassingswerk is er dus niet nodig om met hetzelfde patroon een volledig ander resultaat te bekomen!

De kleuren liet ik in dit geval doorlopen op het rugpand, maar een rugpand in één kleur was natuurlijk ook een optie geweest.

Sporty chic, op en top zoals ik ben, ... deeuuuuh!😵

De Raven Jurk en oeps, nog een Emma-sweater!

De Raven Jurk uit de herfsteditie van La Maison Victor 2016, hij stond al lang op mijn to sew-lijstje. Niet moeilijk om te maken en zalig om te dragen! Ik koos voor deze eerste versie een stofje van bij Madeline De Stoffenmadam. Ondertussen ligt er al een tweede Raven Jurk geknipt klaar, dat zegt genoeg zeker? 

Maandag kreeg ik van de Chiroleidsters van mijn dochter de opdracht om een zwarte short en een zwarte trui te voorzien voor het Chiro-optreden van vandaag. Ik knipte een zwarte Pippapants en een zwarte Emmasweater. Maar zoals dat soms gaat ... 🙈 stuurden de leidsters vrijdagmorgen hun nieuwe wensen door: een witte trui moest het wezen. Die witte kochten we dan maar snel bij Hema, en die oorspronkelijke zwarte sweater die nog niet in elkaar zat, daar deden we iets anders mee. Amélie koos een strijkapplicatie bij Veritas en mama knipte een nieuw voorpand, een grijs. Niet gepland, maar hé, alweer een leuke sweater erbij! 😄

Groetjes en tot de volgende!

'Strontvliegen, da mjèndjenie!'

Toen ik trots de trap afstoof met één van mijn eerste naaisels van 2018, proestte de husband het uit: 'Mô gow, met strontvliegen, da mjèndjenie'. Eindelijk begrijp ik waarom die stoffencollectie 'All animals are equal' werd genoemd. Niemand die iets zei over de trui met de unicorns, maar die met de vliegen mijne mens, ... Die vooroordelen toch, deze zwarte vliegjes zijn niet eens 'strontvliegen'. Strontvliegen zijn rosse vliegen die op uitwerpselen azen, zegt Van Dale.😀

Wat doet het er ook toe, het kind heeft eindelijk ook een trui met zakjes, gemaakt volgens het patroon uit SVDHZ3.

Met de unicorns maakte ik een Emmatrui.

En de zoon, die kreeg nog eens een Mitch sweater.

Voor mezelf maakte ik nog eens een Aster trui.

Ziezo, met enkele snelle creaties is het naaijaar weer ingezet!

Voor wie mij niet volgt op Instagram, ik maakte in december ook nog een feestelijke versie van de Milliedress, inspiratie vond ik daarvoor bij Lily & Woody.

En voor broer werd er in december ook nog een Mitch gemaakt met een ander stofje uit de collectie 'All animals are equal'.

Volgende week doe ik mijn best om nog eens een sweater voor de husband te maken, en ik beloof het, er zullen geen strontvliegen aan te pas komen😀

Tot de volgende!

De Ivan trui

Voor mijn man maakte ik de Ivan trui uit het breiboekje van Veritas. Een beginnersprojectje. De kraag wordt wel gebreid met rondbreinaalden. Help, oh breigoden, rondbreinaalden! De trui zat al helemaal in elkaar en toch bleef hij nog dagen liggen zonder kraag, alsof ik mijn teerbeminde werk met die rondbreinaalden helemaal naar de verdoemenis zou helpen, maar hé, een filmpje van Veritas is in zo'n geval het beste idee, en het kwam gelukkig goed. De trui werd ook al meermaals gedragen, wat kan ik nog meer wensen? Een foto met de husband erin misschien?! Helaas, ... een foto op mijn model komt er niet, jullie zullen het moeten stellen met een foto van mijn breisel en de foto uit het boekje! 😅

Tussen alle decemberdrukte door werd er ook nog een snelle Mitch gemaakt. 

Nu ik al die mooie creaties in blogland zie passeren, verlang ik echt weer naar verse naaitijd, en liefst nog voor de feestdagen!

Tot de volgende!

Een nieuwe trui uit SVDHZ3, een babyjasje en het virtuele stokje.

Een leuk patroon, dat verdient wel meer dan één uitvoering. De trui met de zakjes uit SVDHZ3 blijft hier populair. Met dit koude weer zou ik ook wel zo'n trui willen!💓 Foto's maken met mijn 7-jarige werd één grote giechelpartij, dat mag nog een tijdje blijven duren! 

Met dezelfde stof voerde ik de binnenkant van een babyjasje voor de kleine Matteo. Hopelijk vindt de mama het mooi.

En, oh ja, Anke van aamore.wordpress.com wierp mij het virtuele stokje toe met de vraagjes van Naais to meet you.
Hier gaan we:
1.Wat was je eerste stuk dat je maakte en voor wie?
Een hemdje voor mijn zoontje (foto hieronder), ik gaf het door aan een vriendin, die het op haar beurt ook doorgaf aan een vriendin, bestemming nummer drie al, zalig toch!

2. Op welk genaaid stuk ben je het meest trots?
Op de jasjes die ik maakte. Het jasje op de foto hieronder bijvoorbeeld.

3. Welke naaister/ontwerper/blogger/instagrammer zou je graag eens in het echt ontmoeten?
Eva Goris bijvoorbeeld, ik ben wel fan van haar spontane stijl.

En tot slot, wie oh wie wil graag het virtuele stokje vangen?

Tot de volgende!

De stofkeuze van de 10-jarige: 2 Emmatruien en een rugzak

'Zouden er ook van die zachte stofjes bestaan met unicorns mama?' 🙈 Eheu, ik dacht dat we die fase hadden overgeslagen en dat ze die vraag nooit zou stellen, niet dus. Ze koos gelukkig een blauwe print, ik ging akkoord. Het patroon van de Emmatrui bevalt haar wel, een ruim, eerder kort sweatermodel, echt iets voor meisjes van 10. De eenhoornversie is de tweede Emmatrui die hier werd gemaakt, ik vermoed dat er nog wel zullen volgen, al wil ze ook nog wel een sweater met zakjes zoals haar broer.

De eerste Emmatrui die ik maakte, dat was er eentje in een knotsgek stofje dat gratis werd meegeleverd bij een bestelling van 'Stof op zolder'. Zelf had ik dit stofje nooit gekozen, maar zie, de 10-jarige vond dit stofje het COOLSTE stofje ooit. Tsss ...

En ramp, oh ramp op woensdagnamiddag: 'Wanneer maak je mijn nieuwe turnzak mama, we hebben morgen turnen!!!' .... Ik had vele mooie stoffen in gedachten voor turnzakken, maar de jongedame wou een stof met donuts, met veel roze, ai ai ... en ik die dacht dat de roze fase definitief voorbij was.

Dat ze blij was met haar nieuwe turnzak in haar zelfgekozen stofje heb ik vele malen mogen horen, ik werd er zelfs per brief voor bedankt. Hoe leuk is dat!

Thuisgekomen bleek de turnzak ook geluk te brengen. Er was geen turnles geweest.

Tot de volgende!